داغ شدن گمانه زنی‌ها در آستانه معرفی آخرین نوبل علمی سال

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از نشریه «اخبار شیمی و مهندسی»( C&EN،)، در همین راستا لورا هاوز، سردبیر اجرایی نشریه C&EN، میزبان وبینار امسال نوبل بود که توسط C&EN و وبینارهای انجمن شیمی آمریکا (ACS) برگزار شدراس کینگ از دانشگاه کمبریج، ایمی پریتو از دانشگاه ایالتی کلرادو و چائوچائو دان از دانشگاه بوفالو، اعضای پنل پیش‌بینی برندگان نوبل، در این وبینار به هاوز پیوستند.

در این وبینار پریتو دو گزینه انتخابی برای دریافت نوبل شیمی ارائه کرد.

نخست، هری بی. گری و جی وینکلر، هر دو از مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا (Caltech)، به دلیل پژوهش‌هایشان دربارهٔ انتقال الکترون در فواصل طولانی در پروتئین‌ها. گزینه دوم وی دیوید ال. آلرا، رالف جی. نوزو و جیکوب ساگیو، به‌طور مشترک، به دلیل کار پیشگامانه‌شان درباره تک‌لایه‌های خودآرا (SAMs) بود.

از سوی دیگر شرکت کلاریویت (Clarivate)، اپراتور پایگاه Web of Science، هر پنج پژوهشگر را نیز بر اساس تعداد استنادهای علمی و میزان تأثیرگذاری پژوهش‌هایشان، در فهرست پیش‌بینی‌ برندگان نوبل سال ۲۰۲۶ قرار داده است.

از سوی دیگر تحقیق درباره توالی‌یابی نسل جدید دی ان ای نیز یکی دیگر از گزینه‌های اصلی برای جایزه نوبل شیمی به شمار می‌رود. کینگ و دان هر دو، پیشگامان توالی‌یابی، یعنی سر شنکر بالاسوبرامانیان و سر دیوید کلنرمن، را به عنوان گزینه های احتمالی برنده نوبل شیمی انتخاب کردند. جالب اینکه کینگ، هاگان بیلی را به‌عنوان سومین پژوهشگری که باید این جایزه را با آنها تقسیم کند، برگزیده، اما دان معتقد است این جایزه به پاسکال مایر خواهد رسید.

همچنین دان به‌عنوان انتخاب دوم خود نیز روی مخترعان سلول‌های خورشیدی پروسکایتی، یعنی تسوتومو میاساکا، نام‌گیو پارک و هنری اسنیت، حساب کرده است.

در همین حال هاوز چی هویی وونگ یک زیست شیمیدان تایوانی- آمریکایی را به عنوان گزینه احتمالی برنده نوبل شیمی معرف کرد. وی در سال ۲۰۱۴ میلادی برنده جایزه ولف شیمی شده است. دلیل این انتخاب، پژوهش‌های او درباره سنتز برنامه‌پذیر کربوهیدرات‌ها و گلیکوپروتئین‌ها است.

با این وجود شرکت‌کنندگان در وبینار رای دادند که به اعتقاد آن‌ها، امسال مجموعه‌ای از دانشمندان حوزهٔ توالی‌یابی دی ان ای برنده جایزه خواهند شد.

به گفته دیوید پندلبری، رئیس بخش تحلیل پژوهش در موسسه اطلاعات علمی (ISI) وابسته به کلاریویت، بیشتر به حوزه‌های سلول‌های خورشیدی، توالی‌یابی دی ان ای، «پلیمریزاسیون رادیکالی انتقال اتم» یا ATRP، کاتالیز تک‌اتمی یا تک‌لایه‌های خودآرا (SAMs) تمایل دارد. او در ایمیلی به این نشریه می‌نویسد: اگر حوزه‌ها و موضوعاتی را که در سال‌های اخیر مورد توجه کمیته اعطای جوایز نوبل شیمی قرار گرفته‌اند در نظر بگیریم، به نظر می‌رسد امسال احتمالا جایزه‌ای برای یک اختراع یا دستاورد فنی اعطا شود. زمان کافی گذشته است تا سهم این پژوهش‌ها در ایجاد تأثیرات مهم فعلی یا بالقوه بر جامعه به رسمیت شناخته شود.»

جایزهٔ نوبل شیمی فردا ۱۵ مهر مصادف با ۷ اکتبر اهدا خواهد شد. این جایزه در سال ۲۰۲۵ میلادی به سوسوموکیتاگاوا از دانشگاه کیوتو ژاپن، ریچارد ازبورن از دانشگاه ملبورن استرالیا و عمر یاغی از دانشگاه کالیفرنیا برکلی برای توسعه چارچوب‌های فلزی-آلی (MOFs) اهدا شد.