بررسی پیکسل ۲ ایکس ال گوگل

ایده‌ی ساخت گوشی هوشمندی با خالص‌ترین نسخه‌ی اندروید، بدون تغییرات اِعمال‌شده از جانب شرکت‌های تولیدکننده و اپراتورهای مخابراتی به سال ۲۰۱۰ و آغاز برنامه‌ی نکسوس بازمی‌گردد؛ برنامه‌ای که در قالب آن، گوگل سعی داشت تا با همکاری شرکت‌های تولیدکننده‌ی دیگری همچون اچ‌تی‌سی، سامسونگ و ال‌جی‌، ایده‌ی خود از سیستم‌عامل اندروید را به‌نمایش بگذارد. محصولات نکسوسی حاصل تلفیق نرم‌افزار گوگل با سخت‌افزار شرکت‌های تولیدکننده بودند و با برندینگ نکسوس در کنار نام شرکت تولیدکننده عرضه می‌شدند؛ از جمله‌ی مهم‌ترین گوشی‌های هوشمند خانواده‌ی نکسوس می‌توان به نکسوس وان اچ‌تی‌سی، گلکسی نکسوس سامسونگ، نکسوس ۴ ال‌جی و نکسوس ۶‌ پی هواوی اشاره کرد.

محصولات خانواده‌ی نکسوس با وجود مزایایی، نظیر به‌روزرسانی‌های منظم و مداوم، سخت‌افزار قدرتمند و قیمت پایین‌تر نسبت به رقبایی همچون خانواده‌ی گلکسی سامسونگ، هیچ‌گاه با استقبال گسترده‌ مواجه نشدند و بخش عمده‌ای از کاربران سری نکسوس را افرادی شکل می‌دادند که به استفاده از نسخه‌ی خالص اندروید علاقه‌مند بودند؛ اما پس از گذشت ۶ سال، گوگل با هدف عرض اندام در حوزه‌ی سخت‌افزار و ظاهر‌شدن در قامت یک تولیدکننده، تصمیم گرفت تا تحت برند پیکسل و با شعار تبلیغاتی «made by Google»، به‌صورت مستقیم وارد کارزار رقابت با شرکت‌های بزرگی همچون اپل و سامسونگ شود. برخلاف گذشته گوگل این‌بار، مسئولیت طراحی سخت‌افزار گوشی را نیز در کنار نرم‌افزار آن برعهده گرفت، در حالی که مسئولیت ساخت را به شرکت دیگری واگذار کرد.

گوگل پیکسل 2 ایکس ال / Google Pixel 2 XL

نخستین ثمره‌ از پروژه‌ی جدید گوگل دو گوشی هوشمند با نام‌های پیکسل و پیکسل ایکس‌ال بود که در سال ۲۰۱۶ توسط اچ‌تی‌سی تولید و روانه‌ی بازار شدند؛ البته برخلاف محصولات سری نکسوس، در گوشی‌های خانواده‌ی پیکسل خبری از برند شرکت تولیدکننده نبود و تنها برندینگ روی این آن‌ها به لوگوی G گوگل مربوط می‌شد. پیکسل و پیکسل ایکس‌ال با وجود شباهت ظاهری به آیفون ۷ و طراحی نامتعارف پنل پشتی خود، به‌لطف دوربینی توانمند در کنار تجربه‌ی خالص‌ترین نسخه‌ی سیستم‌عامل محبوب اندروید، با استقبال منتقدین حوزه‌ی گوشی‌های هوشمند مواجه شدند. موفقیت ابتدایی پیکسل باعث شد تا سران مانتین‌ویو تا در طراحی و تولید سری بعدی آن جدیت بیشتری به خرج دهند، بدین ترتیب گوگل طی مراسمی در ماه اکتبر سال ۲۰۱۷ از پیکسل ۲ و پیکسل ۲ ایکس‌ال با بهبود‌هایی در زمینه‌ی دوربین، نمایشگر، طراحی و اسپیکر رونمایی کرد.

در ادامه با زومیت همراه باشید تا به بررسی گوگل پیکسل ۲ ایکس‌ال با عنوان بهترین گوشی حال حاضر گوگل بپردازیم. این گوشی توسط فروشگاه آل دیجیتال برای بررسی در اختیار زومیت قرار گرفته است.

طراحی

از زمان عرضه‌ی نکسوس وان، نخستین محصول با برند نکسوس تاکنون، گوشی‌های هوشمند گوگل عموما طراحی خیره‌کننده‌ای نداشته‌اند و در حقیقت بُعد نرم‌افزاری این محصولات، اصلی‌ترین نقش را در جلب نظر کاربران ایفا می‌کرد، این مساله در مورد سری پیکسل ۲ نیز صادق است. در سالی که استفاده از نمایشگرهای کشیده با حاشیه‌های فوق باریک با محصولاتی همچون گلکسی اس ۸ و ال‌جی جی ۶ به یک ترند بدل شد، گوگل ظاهری قدیمی و نخ‌نما را در نسخه‌ی کوچک پیکسل ۲ به‌کار بست.

البته خانواده‌ی پیکسل به‌صورت کامل از ترند کاهش ضخامت حاشیه‌‌‌ی نمایشگر بی‌نصیب نماندند؛ چرا که زبان طراحی پیکسل ۲ ایکس‌ال تا حدودی با این ترند همخوانی دارد. فبلت پرچم‌دار گوگل از نمایشگری ۶.۰ اینچی با گوشه‌های گرد و نسبت تصویر ۱۸:۹ بهره می‌برد که ۷۶.۴ درصد از نمای جلوی گوشی را به خود اختصاص داده است. نسبت نمایشگر به بدنه‌ی پیکسل ۲ ایکس‌ال، افزایشی ۵.۲ درصدی را در قیاس با نسل قبل نشان می‌دهد؛ اما تفاوتی معنادار و فاحش با محصولی همچون گلکسی اس ۸ پلاس و نسبت تصویر به بدنه‌ی ۸۴ درصدی آن دارد.

صرف‌نظر از اعداد و ارقام، به‌صورت شهودی نیز می‌‌توان متوجه ضخامت حاشیه‌های اطراف نمایشگر پیکسل ۲ ایکس‌ال شد، این مساله در خصوص حاشیه‌های طرفین نمایشگر بیش از پیش خودنمایی می‌کند؛ گویی نمایشگر به این فبلت تعلق ندارد و مهندسان گوگل آن را از محصول دیگری با ابعاد کوچک‌تر به عاریت گرفته‌اند؛ البته گوگل از حاشیه‌ها‌ی بالا و پایین، نهایت استفاده را برده و اسپیکرهای استریوی قدرتمندی را داخل آن‌ها جای داده است. از نمای جلوی پیکسل ۲ ایکس‌ال، پوششی ۳D از نوع گوریلا گلس ۵ محافظت می‌کند که انحنای اطراف آن، لذت اجرای ژست‌های حرکتی، نظیر سوایپ از کناره‌ها را دوچندان می‌سازد.

گوگل پیکسل 2 ایکس ال / Google Pixel 2 XL

برخلاف ترند حاکم بر بازار گوشی‌های هوشمند، گوگل کماکان به استفاده از فلز اعتقاد دارد؛ بدنه‌ی فلزی پیکسل ۲ ایکس‌ال، ساختاری یکپارچه، مستحکم و مسطح دارد که در لبه‌ها به انحنای ظریفی منتهی می‌شود تا گوشی به‌راحتی در دست جای بگیرد. گوگل در گوشی خاطره‌انگیر نکسوس ۶ پی، نواری شیشه‌ای را در بدنه‌ی فلزی آن به‌کار برده بود که ماژول دوربین و فلش در آن قرار داشت، این استراتژی در خانواده‌ی پیکسل نیز ادامه داشت؛ با این تفاوت که صفحه‌ی شیشه‌ای یادشده نیمی از نمایش پشت گوشی را به خود اختصاص داده و ماژول دوربین، فلش و حسگر اثر انگشت را در بطن خود جای داده بود.

تکرار طراحی نامتعارف گذشته در قالبی مدرن‌تر

حال نسل دوم پیکسل نیز از زبان طراحی مشابهی بهره می‌برد؛ البته ارتفاع صفحه‌ی شیشه‌ای کمی کاهش یافته است و دیگر حسگر اثر انگشت را در بر ندارد. به‌نظر می‌رسد که گوگل ماژول آنتن را نیز زیر صفحه‌ی شیشه‌ای پنل پشت قرار داده است؛ چرا که خبری از نوار آنتن در اطراف گوشی نیست. حسگر اثر انگشت پیکسل ۲ ایکس‌ال در محل مناسبی قرار دارد و به‌سادگی می‌توان به آن دسترسی داشت. ماژول دوربین اصلی به‌همراه فلش LED دوگانه‌ی پیکسل ۲ ایکس‌ال در گوشه‌ی سمت چپ صفحه‌ی شیشه‌ای مشکی این گوشی قرار دارد و به‌دلیل استفاده از لرزش‌‌گیر اپتیکال تصویر، کمی از سطح گوشی بیرون زده است؛ اما برآمدگی آن به‌اندازه‌ی دوربین آیفون ۱۰ محسوس نیست. در حالت کلی ترکیب شیشه‌ و فلز در پنل پشت گوشی، ظاهر نامتعارفی به ارمغان می‌آورد که ممکن است برای برخی نازیبا به‌نظر برسد، حال آنکه برخی دیگر توجهی به آن نداشته باشند.

در پنل پشتی پیکسل ۲ ایکس‌ال، صرف‌نظر از لوگوی براق G برندینگ یا نشان دیگری از گوگل و شرکت تولیدکننده وجود ندارد. پیکسل ۲ ایکس‌ال در دو مدل مشکی مات (Just Black) در کنار مشکی و سفید (Black & White) عرضه می‌شود که در مدل مشکی، پوششی مات و زبر بدنه‌ی گوشی را فرا گرفته است و به‌ هیچ‌وجه اثر انگشت یا لک روی آن باقی نمی‌ماند؛ اما در نسخه‌ی مشکی و سفید، به‌جز صفحه‌ی شیشه‌ای و پنل نمایشگر، سایر بخش‌های گوشی به رنگ سفید براق هستند.

در پیکسل ۲ خبری از کلید‌های سخت‌افزاری یا خازنی ناوبری نیست و گوگل مانند همیشه کلیدهای نرم‌افزاری را ترجیح داده است. کلیدهای پاور و کنترل حجم صدا فلزی هستند و در لبه‌ی سمتی راست گوشی قرار دارند، اگرچه فشردن این کلیدها بازخورد مناسبی را به همراه دارد؛ اما جایگیری آن‌ها چندان مناسب نیست، به‌طوری که گاهی اوقات کاربر به‌جای کلید پاور، به‌اشتباه کلید Volume Up را فشار می‌دهد. لبه‌ی سمت چپ گوشی میزبان درگاه سیمکارت است و لبه‌ی پایین محصول نیز تنها پورت USB-C را در بر دارد و خبری از جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون نیز نیست.

مقاومت در برابر آب و گرد‌وغبار یکی از موارد ارتقاءیافته در پیکسل ۲ ایکس‌ال محسوب می‌شود، در حالی که نسل قبل این محصول تنها در برابر پاشش قطرات آب مقاومت داشت، مهندسان گوگل آن را مطابق با استاندارد IP67 مؤسسه‌ی IEC طراحی کرده‌اند؛ بنابراین Pixel 2 XL می‌تواند به‌مدت ۳۰ دقیقه عمق یک متری آب را تحمل کند.

نمایشگر

بسیاری از شرکت‌ها با مهاجرت به سوی استفاده از نمایشگرهای اولد به دنبال برتری‌‌‌های این نوع پنل‌ها هستند؛ اما نام اولد به خصوص P-OLED برای گوگل یادآور روزهای سخت عرضه‌ی پیکسل ۲ ایکس ال است. گوگل پنل‌های گوشی‌های سری پیکسل ۲ را از دو غول دنیای نمایشگرها یعنی ال‌جی و سامسونگ تامین کرده است. نسخه‌ی معمولی پیکسل ۲ با نمایشگر امولد ساخت سامسونگ تولید شده است و در حالت کلی عملکرد رضایت‌بخشی دارد؛ اما پیکسل ۲ ایکس ال و نمایشگر ساخت ال‌جی آن تا مدت‌ها پس از عرضه‌ی این گوشی حاشیه‌ساز بودند. نمایشگرهای اولد با پیشرفت‌های صورت گرفته در سال‌های اخیر و بهبود ویژگی‌های خود تا حد زیادی به انتخاب اول برای پرچمداران مبدل شده‌اند اما برطرف نکردن برخی مشکلات مانند Burn-in و سرد شدن غیر عادی رنگ‌ها در نگاه از زوایای مختلف، موفقیت یک گوشی را تحت تاثیر قرار  می‌دهد.

گوگل پیکسل 2 ایکس ال / Google Pixel 2 XL

پیسکل ۲ ایکس ال نمایشگری ۶ اینچی از نوع «P-OLED» و با رزولوشن ۲۸۸۰ در ۱۴۴۰ پیکسل دارد. استفاده از رزولوشن QHD+ در نمایشگری با این ابعاد تراکم ۵۳۸ پیکسل را برای پرچمدار گوگل به ارمغان می‌‌آورد و آن را به گزینه‌ای ایده‌ال برای نمایش محتوای واقعیت مجازی تبدیل می‌کند. این نمایشگر ساخت ال‌جی بوده و تفاوت بنیادینی از نظر ساختار و پروسه‌ی عمل با دیگر اولدها ندارد با این حال موارد مهمی مثل روش ساخت و مواد، ساب‌پیکسل‌ها، کالیبراسیون و بحث‌های نرم‌افزاری آن‌ها را از یکدیگر متمایز می‌کند. پیکسل ۲ ایکس ال بر خلاف برادر کوچک‌تر خود از نمایشگر کشیده با نسبت ۱۸ به ۹ استفاده می‌کند. این نمایشگر کشیده تقریبا ۷۶.۴ درصد از سطح جلوی گوشی را پوشانده و گوشه‌های آن همانند بسیاری از گوشی‌های جدید منحنی شکل طراحی شده‌اند.

نمایشگر P-OLED؛ پرحاشیه و دردسرساز

با توجه به ساخته شدن نمایشگر توسط ال‌جی، بسیاری از کاربران انتظار پشتیبانی از استانداردهای HDR10 و دالبی ویژن را در پیکسل ۲ ایکس داشتند؛ اما متاسفانه این گوشی فاقد چنین استانداردهایی است. تا پیش از اندروید اوریو، سیستم‌عامل محبوب گوگل به صورت پیش‌فرض از قابلیت تغییر پروفایل رنگ پشتیبانی نمی‌‌کرد و اندروید خالص تنها بر اساس فضای رنگ sRGB کار می‌کرد؛ اما حالا توسعه‌دهندگان به جز فضای رنگ استاندارد sRGB قادر به استفاده از فضاهای رنگ گسترده‌تری مثل DCI-P3 نیز هستند. بعد از نارضایتی‌ها از رنگ‌های مرده در نمایشگر پیکسل ۲ ایکس ال، گوگل حالت جدید «Saturated» را با بروزرسانی به بخش «Colors» این گوشی اضافه کرد؛‌ اما اضافه شدن این بخش هم نتوانست آنطور که باید طراوت رنگ‌های این نمایشگر را به مهم‌ترین رقبایش نزدیک کند.

روشنایی و دقت رنگ نمایشگر White, 0% Black, 100%, Manual White, 100%, Manual Black, 100% Auto White, 100%, Auto Max Native Contrast Avg. Color Error
(Std. Mode / Most Accurate)
Google Pixel 2 XL ۵ ۰ ۵۹۷ ۰ ۵۹۷ ۲٫۸
۲٫۲ (Natural)
Huawei P20 Pro ۳٫۴۲ ۰ ۵۶۵ ۰ ۸۱۳ ۱٫۳
۱٫۳ (Normal Mode)
+Galaxy S9 ۲٫۲ ۰ ۶۲۵ ۰ ۱۰۴۳ ۶٫۶
۱٫۸ (AMOLED photo)
Galaxy S9 ۲٫۴ ۰ ۶۴۵ ۰ ۱۱۱۵ ۶٫۸
۱٫۸ (AMOLED photo)
Oneplus 5T ۲٫۵ ۰ ۶۴۳ ۰ ۶۴۴ ۷٫۱
۲٫۱ (sRGB Mode)
Galaxy A8+ 2018 ۲٫۵۳ ۰ ۵۶۸ ۰ ۷۹۵
Galaxy A8 2018 ۲٫۶۰ ۰ ۵۷۰ ۰ ۷۶۳
Honor 9 ۲٫۴۸ ۳٫۸۷ ۴۷۹ ۳٫۸۷ ۴۸۰ ۱۲۴
Mate 10 Pro ۲٫۲۶ ۰ ۶۰۵ ۰ ۸۵۰ ۳٫۴
Nokia 8 ۱٫۸۱ ۱٫۱۱ ۵۵۲ ۱٫۱۳ ۵۵۹ ۴۹۷
iPhone X ۲٫۴۳ ۰ ۷۵۰ ۰ ۹۳۰ ۲٫۴
۲٫۴
Mate 10 ۱٫۲۷ ۳٫۱۷ ۳۱۵ ۳٫۹۳ ۵۰۲ ۱۲۷ ۶
۶ (Normal Mode)
iPhone 8 ۲٫۵۶ ۱٫۸۴ ۵۵۰ ۱٫۹۵ ۶۵۸ ۳۳۷
iPhone 8 plus ۲٫۲۶ ۱٫۶۴ ۵۲۹ ۱٫۸۷ ۶۲۹ ۳۳۶
Xperia XZ1 ۵٫۲ ۱٫۰۳ ۴۳۲ ۱٫۱ ۴۷۳ ۴۳۰ ۲٫۹
۲٫۹ (Standard Mode)
V30 ۳٫۷۱ ۰ ۵۹۱ ۰ ۷۰۶ ۵٫۳
Galaxy note 8 ۲٫۸۵ ۰ ۷۳۸ ۰ ۱۰۷۴ ۲٫۳
OnePlus 5 ۲٫۴ ۰ ۶۳۹ ۰ ۶۴۰
Xperia XZ Premium ۳٫۸۷ ۱٫۳۸ ۴۱۱ ۱٫۵۵ ۴۱۴ ۲۹۸
Galaxy S8 Plus ۲٫۳۹ ۰ ۶۹۸ ۰ ۱۱۱۹ ۷٫۳
۲٫۸ (AMOLED photo)
iPhone 7 Plus ۱٫۵۳ ۱٫۸۱ ۵۵۳ ۲٫۲۱ ۶۴۷ ۳۰۵
LG G6 ۲٫۵۱ ۰٫۶۸ ۳۴۹ ۰٫۸۲ ۳۸۹ ۵۱۳
Huawei P10 ۱٫۷۳ ۳٫۵۷ ۵۳۲ ۳٫۵۰ ۵۳۱ ۱۵۲
HTC U11 ۴٫۶۸ ۳٫۱۸ ۳۹۵ ۳٫۹۷ ۵۱۵ ۱۳۰ ۳٫۳

در بین سه حالت رنگ Natural، Boosted و Saturated همانطور که انتظار می‌رود کمترین خطا در طیف رنگ sRGB را حالت Natural دارد؛ خطا در این حالت ۲.۴ بوده و نمایشگر ۹۶.۶ درصد از فضای رنگ sRGB را پوشش می‌دهد. نمایش رنگ‌ها در این حالت احتمالا برای بسیاری از کاربران جذاب نخواهد بود.