اگر نمی‌ توانید صدای جویدن دیگران را تحمل کنید، مشکل از مغز شماست

[ad_1]

برخی از افراد با شنیدن کوچک‌ترین صداها در اطراف خود عصبی می‌شوند. دانشمندان دریافته‌اند که دلیل این عصبانیت، تفاوت در ساختار و عملکرد مغز آن‌ها است.

صدای جویدن، هورت کشیدن، روی میز زدن یا وزوز کردن دیگران می‌تواند برخی از افراد را کلافه کند. دانشمندان دریافته‌اند که دلیل این مشکل عجیب در سیستم‌کشی عصبی مغز نهفته است.

این مشکل که میسوفونیا (misophonia) نام دارد، احساسات و حالت‌های غیرمعمولی را بیان می‌کند که در وجود برخی ما در هنگام شنیدن بعضی از صداهای تکراری و خاص در اطرافمان پدید می‌آید. افراد درگیر با چنین مشکلاتی، احساس ناراحتی می‌کنند و حتی با شنیدن صدای دکمه‌های کیبورد کامپیوتر، بازکردن پاکت چیپس و ملچ‌وملوچ کردن هم عصبانی می‌شوند.

بااینکه این بیماری از سال ۲۰۰۰ تاکنون شناخته شده است؛ اما تحقیقات پیرامون دلیل و شیوع آن همچنان ادامه دارد. معیار مشخصی برای دسته‌بندی این بیماری در میان بیماری‌های ذهنی وجود ندارد و افرادی که چنین مشکلی را تجربه می‌کنند، معمولاً چندان جدی گرفته نمی‌شوند.

چیپس

بااین‌حال، یک مطالعه‌ی منتشرشده در مجله‌ی روانشناسی بالینی در سال ۲۰۱۴، نشان می‌دهد که این بیماری می‌تواند حدود ۲۰ درصد از افراد را درگیر خود کند. مطالعه‌ی دیگری در سال ۲۰۱۵ مدعی شد که این بیماری می‌تواند با اختلال وسواس فکری (OCD) و اضطراب مرتبط باشد و به‌طور بالقوه یک اختلال در نوع خود محسوب می‌شود.

اکنون تیمی از محققان دانشگاه نیوکاسل در بریتانیا شواهدی از تغییرات در لُب قدامی مغز یافته‌اند که می‌تواند دلیل این واکنش احساسی ناشی از تولید صدا باشد. در این تحقیق، آزمایشی روی ۲۰ داوطلب که تجربه‌ی چنین اختلالی داشته‌اند، انجام شد: از آن‌ها خواسته شد تا به صداهای خنثی و تکراری نظیر صدای جوش‌آمدن کتری، صداهای ناراحت‌کننده‌ای مانند گریه‌ی بچه و صداهای تحریک‌کننده مانند صدای نفس‌کشیدن و جویدن گوش کنند.

پس از این آزمایش، واکنش‌های عصبی و روانی آن‌ها با ۲۲ نفر داوطلب دیگر که تجربه‌ی بیماری misophonia را نداشتند، مقایسه شد. هیچ‌کدام از دو گروه واکنش خاصی به صداهای خنثی یا ناراحت‌کننده نشان ندادند؛ بااین‌حال، زمانی که نوبت به صداهای تحریک‌کننده رسید، گروه اول با افزایش شدید ضربان قلب و رسانایی پوست مواجه شدند.

اسکن‌های مغزی نیز تفاوت قابل‌توجهی در اعصاب این گروه یافتند. در گروه اول با مشکل misophonia، صداهای تحریک‌کننده باعث افزایش فعالیت در بخش‌های مختلف مغز نظیر لُب قدامی و قشر قدامی منزوی (AIC) می‌شد.

قشر قدامی منزوی در داخل لایه‌ای قرار گرفته است و لُب قدامی و لُب آهیانه را از لُب تمپورال مغز جدا می‌کند. این ناحیه مسئول کنترل و مدیریت رفتارهای احساسی است. قشر قدامی منزوی همچنین وظیفه‌ی یکپارچه‌سازی سیگنال‌ها از جهان بیرونی با اطلاعات درونی بدن را نیز دارد.

میسوفونیا

درحالی‌که صداهای تحریک‌کننده واکنش قشر قدامی منزوی افراد بدون misophonia را نیز تشدید کرد، اما هیچ افزایش قابل‌توجهی در فعالیت بخش‌هایی از مغز آن‌ها نظیر لُب قدامی مشاهده نشد. این عدم افزایش نشان‌دهنده‌ی سطح بالاتری از کنترل میان این دو قسمت مغز است.

افراد مبتلا به misophonia نه‌تنها با افزایش فعالیت قشر قدامی منزوی و لُب قدامی روبرو شدند، بلکه در ناحیه‌ی کورتکس پیش پیشانی میانی، هیپوکامپوس و آمیگدال نیز شاهد این افزایش بودند. نتایج به‌دست‌آمده از ساختار کورتکس پیش پیشانی میانی نشان می‌دهد که این افراد دارای غلاف میلین عایق‌کاری شده‌ی ضخیم‌تری بوده که به اعصاب در جابجایی پیام‌ها کمک می‌کند.

شواهد نشان می‌دهد که افراد مبتلا به misophonia دارای مغزهایی هستند که در کنترل انتقال پیام‌های مرتبط با صداهای خاص دچار مشکل است.

درحالی‌که افراد عادی به‌ندرت احساس بدی پیدا می‌کنند، مبتلایان به misophonia با یک صدای آزاردهنده به‌شدت خشمگین می‌شوند، زیرا این صدا توسط بخش‌های دیگری از مغز آن‌ها که با واکنش‌های مربوط به مبارزه و پرواز در ارتباط است، منتشر می‌شود.

سرپرست این تیم تحقیقاتی، سوکبیندر کومار، تأثیر یافته‌های خود را تشریح می‌کند:

این یافته‌ها برای بسیاری از افراد مبتلا به misophonia یک خبر خوب خواهد بود، زیرا این اولین بار است که ما توانسته‌ایم چنین تفاوتی را در ساختار و عملکرد مغز آن‌ها شناسایی کنیم.

متأسفانه این یافته‌ها کمک چندانی به درمانی آسان این بیماری نمی‌کند، بااین‌حال به سایرین می‌فهماند که با چنین بیمارانی همدردی کرده و حداقل خوراکی‌های خود را با دهان بسته بجوند.

[ad_2]

منبع :زومیت