انرژی‌های پاک واقعا در حال تغییر دنیا در سطح اساسی هستند

تاثیر مثبتی که انرژی پاک می‌تواند روی محیط زیستمان بگذارد بر هیچ کس پوشیده نیست. خودروهای و وسایل الکتریکی بر خلاف انواع مشابه خودشان که از سوخت‌های فسیلی توان می‌گیرند، دارای اثرات آلاینده و گازهای مضر گلخانه‌ای نیستند. در حالی که حفاری‌ها و مراحل مربوط به آن با هدف دستیابی به زغال سنگ باعث ایجاد زلزله‌هایی می‌شود، ما شاهد این هستیم که پنل‌های خورشیدی می‌توانند به‌راحتی و بدون اثرات جانبی خاصی، از نور خورشید انرژی تولید کنند. همچنین در جاهایی که مردم از منابع هیدروالکتریسیته (برقابی) برای تامین توان‌ مورد نیاز خود استفاده کرده‌اند، دیگر خبری از نشتی‌های زیان‌آور لوله‌ها یا منابع نفتی نیست و در زمینه‌ی پیامدهای زیست‌محیطی هم نگرانی خاصی وجود ندارد.

چیزی که شاید کمتر در مورد آن بحث شده، توان و پتانسیلی است که در انرژی‌های پاک برای تغییر جوامع و ذهنیت ما در مورد این منابع وجود دارد. با این حال در این راستا کارهایی نیز صورت گرفته و کمپانی فناوری پِیوجِن با توسعه‌ی سیستم‌های سازه‌های کف هوشمند دقیقا در حال انجام همین کار است. در این سازه‌ها از کاشی‌های مثلثی برای پوشش کف سطوح مورد نظر استفاده می‌شود تا بتوانند انرژی جنبشی حاصل از قدم‌های افرادی که از روی این معابر رد می‌شوند را به الکتریسیته‌ای تبدیل کنند که طبیعتا می‌تواند برای تامین توان مواردی مثل لامپ‌های خیابان یا علایم راهنمایی استفاده شود.

لارنس کمبل کوک در گفتگو با فیوچریزم و بدون اشاره به منبع انرژی خاصی، اظهار کرده است که هدف کمپانی آنها این است که ثابت کنند، تغییر دادن یک جامعه در زمینه‌ی انرژی کاملا ممکن است.

 آینده‌ی روشن‌تر

پیوجن برای رسیدن به این هدف در یک برنامه‌ی مرتبط به نام Shell LiveWIRE سهیم شده است تا برآورد کنند که آیا امکان استفاده از این کاشی‌ها در دنیای واقعی و در سطح زندگی شهری برای متحول کردن زندگی ساکنین منطقه‌ی مورودا مینیرا وجود دارد یا خیر. این منطقه در واقع یک محله‌ی فقیرنشین در برزیل است که با مشکلاتی عمده‌ای در زمینه‌ی خشونت دست و پنجه نرم می‌کن. آنها در طی همین همکاری خود توانسته‌اند زمین فوتبال ویران‌شده‌ی محله را بازسازی کنند. کمبل‌کوک می‌‌گوید:

ما ۲۰۰ کاشی را در این زمین بازی نصب کردیم و از انرژی حاصل از گام‌های افرادی که فوتبال بازی می‌کردند، موفق شدیم نور زمین را تامین کنیم.

چنین روندی نه‌تنها برای جوان‌های منطقه یک محیط امن و سالم برای سرگرمی در ساعت شب را فراهم می‌کند، بلکه می‌تواند تاثیر مهمی را هم در جامعه‌ای بگذارد که آنها در آن زندگی می‌کنند. کمبل کوک می‌گوید:

مغازه‌هایی در اطراف زمین بازی راه افتاده‌اند و کسب‌وکارهایی نیز در آن نواحی آغاز شده‌اند. تمام این جامعه‌ی کوچک مصمم شده‌اند که انرژی مورد نیازشان را از گام‌های افراد خود تامین کنند.

 این پروژه به قدری موفقیت‌آمیز بود که کمپانی در روندی مشابه، سیستمی همانند این را در لاگوس نیجریه هم راه‌اندازی کرد. آنها در این برنامه با هنرمندی به نام آکون که کارفراینی فعال در زمینه‌های خورشیدی هم به شمار می‌رود، همکاری کردند تا بتوانند ۱۰۰ کاشی را در زیر میدان فوتبالی در دانشگاه فدرال این منطقه جایگذاری کنند؛ این مجموعه پیش از آن به‌طور کامل از ژنراتورهای دیزلی برای تامین توان استفاده می‌کردند. ولی اکنون با راه‌اندازی طرح فوق، دانشجویان لاگوس یک محل تفریحی مناسب برای خود به دست آورده‌اند.

شاید تاثیری که کمپانی پیوجن روی آینده‌ی مردم نواحی مورودا مینیرا یا لاگوس می‌گذارد، بسیار مهم‌تر و کلیدی‌تر از آن تاثیری باشد که سیستم فعلی روی زندگی کنونی این مردم داشته است. البته در حال حاضر هم این سیستم‌ها باعث بهبود کیفیت زندگی‌شان شده است. مدیر عامل پیوجن همچنین توضیح می‌دهد:

ما در واقع باعث الهام بخشیدن و تشویق بیش از ده هزار دانشجو، دانش‌ آموز و معلمی شده‌ایم که به خاطر نبود امکانات تصمیم به ترک دانشگاه و تحصیل می‌گیرند. همین افراد در نسل‌های بعدی باعث تشویق افراد بیشتری خواهند شد تا در نهایت مردم افریقا و کودکان آنها به‌طور متفاوتی در مورد انرژی فکر کنند و به این باور برستند که توان تغییر را دارند و در واقعیت هم تشویق به ادامه‌ی راه و شکل دادن ان مسیری شوند که در آینده برای تامین انرژی در پیش خواهند گرفت.

 در مورد جوانان ساکن محله‌ی برزیلی هم وضعیت مشابهی وجود دارد. آنها با تامین شدن روشنایی زمین فوتبال، ساعات بیشتری را در آنجا سپری خواهند کرد و آنطوری که کمبل‌کوک باور دارد:

 کودکانی که در برزیل زندگی می‌کنند همواره در فکر تبدیل شدن به بازیکنانی بزرگ هستند و در واقع بازیکن فوتبال شدن یکی از معدود روش‌هایی است که می‌تواند زندگی آنها را به بیرون از محله‌ی خودشان ارتقا دهد. این تنها چیزی است که به آن فکر می‌کنند. در حال حاضر چنین سیستمی می‌تواند کودکان را تشویق به این کند که بخواهند مهندس شوند.

منبع: زومیت